موارد عدم تجویز مطلق جراحی ایمپلنت (کاشت دندان):
در موارد زیر کاربرد ایمپلنت های دندانی مطلقا" ممنوع است و باعث به خطر افتادن سلامت کلی بیمار ویا از دست رفتن ایمپلنت می شود.
1-سکته (انفارکتوس ) قلبی که به تازگی رخ داده باشد.
در این دسته از بیماران بعد از ثابت شدن وضعیت بیمار( شش ماه تا یک سا ل بعد)،با نظر دکتر معالج بیمار و ملاحظات دیگر می توان از ایمپلنت ها بهره برد.
2-دریچه مصنوعی قلب
در این مورد نیز تا زمانی که بیمار کاملا"ثابت شده باشد یعنی حدود پانزده تا هجده ماه پس از جراحی دریچه نباید اقدام به جراحی ایمپلنت نمود.پس از آن نیز فقط با نظر دکتر معالج و در نظر گرفتن ملاحظات خاص شاید بتوان اقدام به انجام جراحی ایمپلنت نمود.
3-بیماری کلیه پیشرفته
4-دیابت مقاوم به درمان
در بیماران دیابتی در صورتی که به طور کامل تحت درمان قرار گیرند و به درمان پاسخ مناسب بدهند،مشکلی از نظر کاربرد ایمپلنت وجود ندارد.در بیمارانی که نمی توانند بیماری خود را به طورکامل کنترل نمایند کاربرد ایمپلنت های دندانی امکان پذیر نمی باشد.
5- الکلیسم مزمن یا شدید
6-پوکی استخوان منتشرثانویه(متعاقب یک بیماری دیگر)
7-استئومالاسی(نرمی استخوان) مقاوم به درمان
8-بیمارانی که در حال انجام رادیوتراپی می باشند.
8-کمبود شدید هورمونی
9-معتادین به مواد مخدر
10-سیگاری های شدید(بیش تر از یک پاکت سیگار در روز)
لازم به ذکر است که فهرست بالا موارد منع مصرف مطلق ایمپلنت های دندانی است ولی موارد دیگری نیز وجود دارد که موارد منع مصرف نسبی است و در این موارد دندانپزشک معالج به کمک پزشک معالج بیماری شخص و قضاوت کلینیکی که انجام خواهد داد،مشخص می کند که مزیت درمان با ایمپلنت بیشتر است یا عوارض ناشی از کاربرد آن.به این گونه موارد نیز در پست های بعدی پرداخته خواهد شد.
منبع:
Chanavaz M, Patient screening and medcal evaluation for implant and preprosthetic surgery,
J Implant Dentistry,2001;10:76-84








































